در راه که می آمدم
دست هایت را
پشت پنجره های غربتم دیدم
مرا بخوان که پروانه های دیارم
سال هاست فراموشم کرده اند
من سال را برای تو زیستم
و می دانم دست هایم
عاشق تر از آن بود که بخوانیم
کاش سر انگشتان من برای تو
آشنا بود